Archive for اسفند, ۱۳۸۵

دیگه فهمیدم هر روز که پیرتر می شم، پُر تر می شم از حرفهایی برای زدن… و خالی تر می شم از کس هایی برای شنیدن…

ü       نمی دونم این همون تنهاییه… یا چیزی بدتر… ولی هر چی که هست… سخته!

 گاهی هم اینجوری میشه خب!…. ییهو مرد رویاهای آدم ۲۰ سال دیرتر از خود آدم به دنیا میاد!!!

ولی………………….. من صبر می کنم…. به پاش می شینم!

ü       تنها نگرانیم اینه که اون به پای من نشینه بعدنا!

ü       همه  فامیلها صبر می کنن اینا خونه نباشن… زنگ بزن صدای عشق منو بشنون!…. بی چشم و روهای بی حیا! به آقای ما نظر دارن!

چی می گی تو؟ من مدتهاست که اعتماد به دستها برام یه کابوس ِ بی معنی ِکودکانه شده!

بیخیال! بذار طناب پاره بشه….. مگه نه اینکه آخر آخرش، همه می افتیم بالا!

·   آدمهای این دنیا، به هیچ وجه پیچیده نیستن. وقتی پیچیده می شن که تو مدام می خوای بپیچی و نبینی چیزی رو که باید ببینی!… لعنت به من و دنیام و آدمهاش!

که با اون بنز آخرین مدلت چند ثانیه بعد از من و به موازات من ، نوبت بنزین زدنت شد و اون آقای پمب بنزینی مردد موند که اول من یا اول تو…و خب اول،تو شدی! چون حتما انعام بیشتری می دادی!

عیبی نداره،تو هم چشمک بزن و ذوق کن،درسته ۱ دقیقه معطل شدم تا یه آقای پمب بنزینی دیگه بیاد و …..

ولی آخ امروز چه حالی کردم که باک پراید از بنز کوچیکتره! دیدی آخرش کی لبخند می زد؟

ü خب می دونم می تونستم پیاده شم و خودم بنزین بزنم! ولی، مسئله حیثیتی بود… تازه طرف هم هیز و دِریدهء پررو!

ü همه پول دارا پررو هستن؟

ü باک پراید!…دوستت دارم!

مشکل بعضی ها اینه که لیوانشون کوچیکه،چیزهای بزرگ توشون جا نمیشه!!

واسه همین هیچ وقت هیچ چی رو نباید بهشون ثابت کرد!تنها باید صورت مسئله رو سر بسته بهشون گفت و  انتظار داشت که اگه طرف خیــــــــــــلی آره!…فقط طوطی وار حفظش کنه! همین!

·          مسئله ای توی دنیا نیست که نتونم با مثل لیوان تحلیلش کنم!… واقعا کلمه جامعیست!(تحلیل!نه حل!!)