دارم فکر میکنم این چه تصویریه توی این لیوان!
چند دفعه ست که میام و فکرم مشغول این میشه!

… دلت این جوری می شه و خودت دقیق می دونی چه جوری یه خیلی حال می ده … یه جور قدرت محض و اعتماد به نفس یه همراه داره …

ye zamani ham bood ke man yehamchin chizi neveshtam va daghighan badesh bood ke hame chi fargh kard!!! che ashna!

دلت داره گام بر میداره پس حتی اگه نلزره هم نگران مردنش نباش !

در حال دوره کردنی شاید..

من هم مدتیه اینجوری شده ام…خوبه…راضیم…راستی قرار وبلاگی روز جمعه رو می یای؟

فدای تو بشم که منو دعوت کردی عزیزم….خیلی وقت بود هیشکی تحویلم نمیگرفت!

“او” رو دریاب!

سلام
چند تا چیز مجهول وجود داره :۱ اصلا در مورد این بازی توضیح ندادی !
۲ این او :که آخرش نفهمیدم کیه ….مثل تو که آخرش نفهمیدی او ی توی وبلاگ من کیه ؟! اما خداییش از نوشتنت توی این قسمت او خیلی خوشم اومد مگه این که خلافش ثابت بشه !!!!
فعلا

خدا پدر و مادرتو نگه داره

عجب! سوم شخص غایب مجهول بعید! این که میشه کلی راه تا رسیدن! و شاید هم نرسیدن؟ توی حس بیتفاوتی هم خیلی باهات موافقم، البته اگه بیتفاوتیهامون شبیه به هم باشه … و در مورد تأثیرگذارها توی زندگیت … جالب بود. بیشتر بخاطر اینکه بیشتر خودت رو تأثیرگذار میبینی توی زندگیت … و اصلی که بر ریا و دروغه مگر اینکه … معمولا مگر نداره. یعنی همون اصل معمولا صادقه … سلامت باشی

سلام…اون بالا خوشکل شده!…یا حق…

ثبات نیست. همون بی تفاوتیه! اسم نزار روش.
هم خوبه هم بد!

برای من دیگه ضمیر سوم شخص هم نیست

بروز خصصیاتی که دوسش نداریم تو خودمون …. !
اینو دوس داشتم

هیییییییییییی
اینجا چه خبره!!!!
چه خوشگلیده…
چه عقبم
چه دور…

وای این همه نوشتی من نیومدم
ولی باز هم جالبه

“او” خیلی ماهرانه تاثیر گذاشته است…

خیلی خوبه به یاد کسانی هستی که یه تاثیر حتی کوچیک یا بزرگ توی زندگیت گذاشتن

مجهول بعید!! وقتی معلوم بشه دیگه بعید نیست

اوهوم!

سلام!
یادش به خیر! اون روزا که تو پرشین بلاگ و بعدا هم بلاگفا می نوشتیم زودتر از این بازی های وبلاگی با خبر می شدیم و چه بازی هایی هم که سر بقیه وبلاگ نویسا در نمیاوردیم! هرچند حالا هم تو پارسی بلاگ وضعمون بد نیست و یه جورای دیگه حال می کنیم.البته گرفتاری هایی هم که حالا برا خودم دست و پا کردم با اون روزها قابل قیاس نیست…

حالا این بازی چی هستش؟ باید تاثیر گذارها را بگیم؟ مناسبتش چیه؟؟؟
—————————————-
آدمها اونی نیستن که نشون می دن… اصل بر ریا و دروغه مگه اینکه خلافش ثابت بشه.

از ته دلم به این جمله ات ایمان دارم. یعنی واقعیتش اینه که خودم بهش رسیدم اما نمی دونم چرا باز هم در برخورد با آدما این مطلب یادم میره و وقتی دوباره به خاطرم میاد که دیگه دیر شده و یه تجربه به تجربه های قبلی افزوده شده! یعنی من خیلی خوب آدمیم؟؟؟؟

راستی یه چیز دیگه این <تو> با این <او> فرق داره یا خودشه؟
و تو، برای من یعنی : ضمیر ِسوم شخص ِغایب ِمجهول ِبعید!

او که بهم نشون داد آدمها اونی نیستن که نشون می دن!

ستایش جون برای یه مدت طولانی دیگه نیستم برات ارزوی موفقیت میکنم .

میشه یه چیز بگم ؟؟؟؟

میگم :
خیلی دوس داشتم یکی هم منو به این بازی دعوت میکرد ولی نکرد

بی خیال من که دیگه رفتنی شدم .

che jaye ghashangi
…
che adame ghashangi
…
delam mikhad bedo0nam chera nesfe nime
…
shad Zi

حست را درک می کنم و می تونم بگم که خیلی حس خوبه.
ممنون که منو به بازی دعوت کردی اما چون الان بدجوری با خودم درگیرم شاید کمی دیر انجامش بدم

دیدار دوباره
بسان ابی دریا به رویایت بیایم
برای خواب شیرینت سبدها گل من ارم
بسان تک شهاب وادی عشق
از فراز خانه تو در بیایم
به یاد رنگ شیرین نگاهت
به راهت خانه ای از گل نشانم
به یاد شوق دیدار دوباره
سر راهت تمام غصه دل را ببارم

اِ، تازه به این ویژگی دلت پی بردی!
برو به دفترچه راهنماش یه نگاهی بنداز، خیلی
به دردت می خوره!
من که خیلی وقته از حالت ویبره درش آوردم و گذاشتمش رو Silent.

جالب بود..

“. . . خوشم اومده ازش…”
آره!
تا باد چنین بادا
[آره؟]