سلام
توجه کردید که دوز
ناامیدی‌ه شما چقـدر
بالــــــــــــاس
!
———-
پاسخ:
سلام
دقت کرده اید
اسم این وبلاگ
نیمه خالی لیوان است. : )
تازه الان روزهای خوب من است

چرا دروغ! باورش کنیم تا واقعی بشه حداقلش اینه که هر کدوم برای خودمون اینا رو بسازیم…هر کی ی ایوون داشته باشه با پرستو…راستی من هیچ وقت تهرون پرستو ندیدم..اصلا اینجا می تونه ی پرستو داشته باشه!!!
———
پاسخ:
قشنگ یادمه دبستان که می رفتم تهران پرستو داشت…
الان، کلاغ هم اینچا دوام نمیاره… فقط کرکس داره
یا لاشخور

باشه . . . . . عر عر عر
———
پاسخ:
ای آبجی! من کی گفتم اینجوری؟؟
:دی
گفتم فقط شماها امیدوار باشید! همین!

دلمون خوشه

من باور می کنم چون یقین دارم دوست جونم :*
——–
پاسخ: خدا زیادت کنه سانی جونم :*

ما روزی دوباره پر باز خواهیم کرد
وقتی این ابرها آسمانمان را رها کنند
.
.
.
قشنگ گفتی سلام
سلام
—————–
پاسخ:

سلام : )

گاهی دروغ ها تبدیل به واقعیت می شوند. بی آنکه خود بفهمیم گرفتار همان دروغ های زیبا می شویم… من باور میکنم. حتی اگر دروغ گفته باشی که میدانم چنین نیست.
هیچ عاشق خود نباشد وصل جو
که نه معشوقش بود جویای او
ته ته دلت امیدواری هست که همین به ظاهر دروغ رو نوشتی
——-
پاسخ:
ای برادر من!! ما جهان سومی ها طفلکانی هستیم که هر روز صبح امید میریزیم در چایی هم می زنیم که تحمل مرگ تدریجی مان را داشته باشیم….

نمی دونم! شاید