گفتی هنگ یاده اون ماره با زن و بچه اش افتادم که یکیشون با دمش Alt میگرفت یکی Ctrl و یکی Del تا کامپیوترشون ریست بشه

---

)
مرسی سانی جان از این همه مانور روی یک پست

It’s a different melody but the same old song…

خانمی!
این زیاد برام مهم نیست که دوست داری بیای وبلاگم یا نه!
اینم برام مهم نیست که نوشته هام به دلت می شینن یا نه!
من
تموم چندتا وبلاگ انگشت شماری رو که دوست دارم،
تعقیب می کنم!
و اینم هیچ ربطی به متاهل یا مجرد بودنم نداره!
با حس و حال و نوشته های این وبلاگ ها خوب آشنام
یعنی هنوز گذشته های خودم یادم نرفته!
و واسه همینم دوست دارم این ورا باشم!
اگه شاکی هستی،
قرضی نداری!
نیا!
فقط بنویس تا بخونم

باعث افتخارمه خانوم که نوشته هام و می خونی خیلی خوشالم کردی
منم که وبت شاهده پست نخونده نزاشتم اینجا!

هومممممممم… بابا Alt+Ctrl+Del رو انقد نگه دار تا restart شی ی ی ی
راستی اسم یکی از کتاباش “رنگ های رفته ی دنیا” ست حتما بخر…..
ستاد تبلیغاتی گروس خان

منم خسته از این تکرار

تو تنها خوب ِ دیروزی تو شعرام
که امروز بدون تو چه بد شد
بدی کردی به من ای خوب ِ دیروز
بدی رو چشمای تو کی بلد شد ؟

بالاخره به روز شد !!!

آخ که آن جمله آخرتان را دوست می داشتیم شدید…
اما شما هیچ کجایش را اشتباه نرفته اید…اگر خوب ببینید… اگر خوب نگاه کنید… می بینید دارید راه را درست می روید…هرچند کمی مه آلود است و تاریک!!!
ما یک استاد جانی داشتیم… که می گفت…تمام اتفاق های زندگیت …همان درس هایی هستند که یادشان نگرفته ای…و یک جایی لازمت می شود…اگر هم یادشان نگیری…آنقدر زندگی برایت تکرارش می کند تا یاد بگیری… آنوقت است که می گذراد بروی کلاس بالاتر… و درس های بیشتر و بیشتر!!!…. این جملاتشان را ما دوست داریم… چرا که باورشان کرده ایم …از یک روزگاری…و حالا انگار زندگی گاهی بهتر تا می کند…با ما

---

ما عاشق این مینی مال استادتان شدیم
با اجازه شما و بزرگترها به زودی پستش هم می کنیم.
بیســـــــــــیار بیسیار ممنون می باشیم آبجی بانو

میان هزاران دانه ی بافته ی
دامن هفت رنگ زندگی ،
یک رج پر اشتباهم

چشم انتظار شکافته شدن …

” سیما حجازی “

با سلام

یک شمارنده بازدید کنندگان سایت،زیبا به صورت فلش.

برای وبلاگ شما ، با امکانات جالب

شاید هم نه !
دات انسان نیکی است