۱م آذر
۱۳۸۷
مشکل از تو یکیه… که اونقدر توی اون سالها با همه اینا فرق داشتی که…
· ببین من بلد نیستم نبخشمت ، اما بیا و مرام بذار لااقل خودت، خودت رو نبخش! :پی
بدون دیدگاه
پیوندها
- 1 عمراني
- 8:25 دمندان
- darkness
- Jozeph
- Loud Silence
- آبي خاكستري سياه
- آهاي رفيق يادت هست؟
- از گور برگشته
- بيم و اميد
- بينگالا
- تب 40 درجه
- خط خطي هاي ذهن من
- داستان
- در دوردست ها
- راز گل سرخ
- زرافه اي در ميان جمع
- ساني
- سلام افرا
- عشقی بی قاف بی شین بی نقطه
- كرام الكاتبين را خواستم بيكار نگذارم
- لوليان
- ماسو
- نم نم
- هيچ
- پرسه هاي يك مهاجر
- چند خط پاييز
چشم ……..
تو هم شبیه دیگران هستی
شیفته پرواز
اما هیچ کس شبیه تو نیست
آن ها هیچ کدام
بال ندارند …
می دونم اما تو معتقدی که کاری نکردی که بخوای خودت رو ببخشی و یا نبخشی .
در جهل مرکب ابد دهر بماند. . .
آفرین …… همین !
ایول!!! یارو باید خیلی با مرام باشه که همچنین کاری بکنه!
راستی آپم رفیق !
درخواست بسیار معقول و بجایی داری. مدتها بود چنین سخن حکیمانه و سراسر منطقییی نشنیده بودم. خودت خودتو نبخش. من مهم نیست.بسیار ممنون.
میگم قدیما مینیمال در رابطه با دانشگاهتونم میذاشتی ….اینم یکی از فرقهایی که نوشته هات کرده ها….
دانشگاهمون در حد و اندازه های مینیمال نیست.
هوم…دلت خوشه ها…
واقعا!
چه انتظار سختی!
اینجوری حساب بی حسابیم من تو را بخشیدم و تویی که خود را نبخشیدی! شاید من هم خود را نبخشیدم… دنیا را چه دیدی!